Olala, een smokkeltrip en chocola!
 
Wie kan er een cheque ter waarde van 1000 euro weggeven? Wie leert een spreekwoord begrijpen door een bezoek aan een museum? Wie mag er stukken met vloeibare chocolade uitsnijden en dat dan weer met chocoladelijm aan elkaar vastmaken? Wie is dat of beter gezegd en geschreven wie zijn dat? Het schijnt een groep op onze school te zijn, maar welke groep is dat dan?
 

chocola_019De kinderen van de plusgroep hadden dinsdag 16 juni de jaarlijkse afsluiting van de Plusgroep. ’s Ochtends stond chocoladelolly’s maken op het programma. Met een aantal moeders gingen we op weg naar "Olala chocola", op de Voorstraat te Dordrecht, waar Peter en Martijn Priester, de eigenaren van de chocolaterie, ons al op stonden te wachten. Zij zijn niet geheel onbekenden voor een aantal kinderen van de Plusgroep. Vorig jaar hebben ze onder leiding van hen ook een chocoladeworkshop gedaan en omdat de kinderen zo enthousiast hierover waren, hebben we dit jaar opnieuw bij hen een workshop geboekt.  

Na ontvangst kregen de kinderen eerst uitleg over chocolade. Zo kwamen we verschillende interessante dingen te weten. Chocolade kan verschillend smaken. De oorzaak ligt in het feit dat cacao op verschillende plekken op aarde wordt verbouwd en iedere bodem brengt dan een andere smaak cacaobonen voort.  En wist je trouwens dat witte chocolade eigenlijk "nepchocolade" is? Behalve cacaoboter zitten er geen andere cacaobestanddelen in verwerkt! En hoe ruiken nu eigenlijk cacaobonen of cacaomassa? We zijn het allemaal te weten gekomen.

Hierna werd het hoog tijd de handen uit de mouwen te steken. De kinderen begonnen met het maken van een bewaardoosje (van chocola!) voor de chocoladelolly’s. Eerst werden platen vol vloeibare chocolade gegoten. Na een tijdje afkoelen, werden stukken eruit gesneden en met vloeibare chocolade, als lijm, aan elkaar vastgemaakt. Een heerlijk klusje waarbij menig leerling even moest proeven van de "lijm".

Na het doosje versierd te hebben, gingen we aan de slag voor de lolly’s. De kinderen mochten met een spuitzak zelf hun lolly’s maken en vervolgens versieren met witte chocolade. Nadat alles gehard was, werd het prachtig ingepakt in een feestelijk doos. Klaar om mee te nemen, cadeau te geven en heerlijk te wordenmuseum_006 opgegeten.

Dezelfde middag werd vervolgens het Belasting- en Douanemuseum te Rotterdam bezocht. We kregen eerst een rondleiding. Op een spannende manier werd ons verteld hoe smokkelaars vroeger en nu hun waren verstopten en dat werkelijk geen  middel geschuwd werd. Zelfs een bijbel werd gebruikt om sigaretten te smokkelen. 

Ook verschillende Nederlandse spreekwoorden hebben hun oorsprong in de geschiedenis van de belasting. Zo was er vroeger een "belastingtafel" die in een café of op een plein neergezet werd, waar de belastinginners hun geld ontvingen. In de tafel zat een lade, waar ze hun geld in konden doen. Die lade trokken ze echter niet open, maar werd geopend als je het tafelblad van je afschoof, zodat de belastingbetalers letterlijk en figuurlijk een stapje terug moesten doen. Hier komt het spreekwoord "een stapje terugdoen" vandaan.

Deze rondleiding eindigde met een superspannende smokkeltrip. In een aantal containers werd een smokkelpoging nagebootst Kika_008met gelukkig….. een goede afloop. We kijken met elkaar terug op een zeer geslaagde dag mede dankzij de moeders die bereid waren ons te begeleiden bij het uitstapje!

De week ervoor kwam Simone Kinga, vrijwilliger bij Stichting KiKa, langs om symbolisch het bedrag, opgehaald met de verkoop van de Fair Trade producten, in ontvangst te nemen. De kinderen konden een zelfgemaakte cheque aanbieden met het mooie bedrag van €1000,- erop. We willen nogmaals iedereen bedanken voor de aankopen, want hierdoor kan stichting Kika verder met het onderzoeken doen naar goede medicijnen voor kinderen, zodat ze minder ziek worden van de chemokuren.

Juf Angelique v.d. Hoogt

Fotoalbum

 
23 juni 2009
Printervriendelijke versie
© cbs Johan Friso, laatste wijziging 20-11-2017