Dinsdagavond 16 juli 2002, het is 19.30 uur en de zaal stroomt langzaam vol. Een paar honderd mensen zijn aanwezig: leerkrachten, groepers 8 met broertjes, zusjes, vaders, moeders, opa's, oma's, onderwijsondersteunend personeel, MR-leden en OR-leden, sportcommissieleden en zelfs de wijkagent. Boven het podium hangt een groot bord met daarop: " Afscheid groep 8 Johan Friso".

Meester Bert van de Loosdrecht opent de avond met een metafoor over vogels die het nest verlaten:" Het wordt een goede vlucht van hier naar morgen, zelfs als je door de wolken vliegen moet". De link naar de Bijbel wordt gemaakt, waarin wolk + vuurkolom een leidraad vormen voor het volk Israël. De kinderen uit groep 8 krijgen een Bijbel uitgereikt met daarbij de wens dat deze voor hen een wolk en vuurkolom mag zijn bij hun "vlucht".

Groep 8 zingt ons toe:

" Hij is een God die geen afscheid neemt,
Hij komt voor groot en klein.
Hij is niet ver,
want hij woont in je hart.
Zo kan hij toch bij je zijn".

Direct er achteraan een flitsend lied waarin gezongen wordt:

" Je bent bijzonder, ja ja.
Je bent een wonder ja, ja.
Je bent heel speciaal weet je dat?
Oh ja?
Ja, ja!
Je bent bijzonder, ja ja.
Je bent een wonder ja, ja.
Je bent een hele grote schat.
Oh ja?
Ja, ja!"

En omdat de kinderen allemaal zo bijzonder zijn, wordt er apart in de eigen groepen afscheid van hen genomen.

Juf Dalina neemt afscheid van haar groep in de eerste gymzaal. Ze leest een verhaal voor van meester Dick-Jan waarin alle kinderen kenmerkend geschetst worden. Aan het gegniffel en soms geschater te horen, is het allemaal heel herkenbaar.

Meester Jan zit in de tweede gymzaal. Ook daar schieten de kinderen (en hun ouders) regelmatig in de lach. Helemaal als hij het verhaal voorleest van een leerling bij wie de fantasie op hol geslagen was. Een dronken crimineel rolt van dijken af, drukt collectegeld achterover en geeft zich bovendien uit als leerkracht van het basisonderwijs…

Juf Monique neemt in de aula op weer een heel andere manier afscheid. Ze laat kinderen dropveters eten, binnen 30 seconden een Mars naar binnen werken, vertelt iets over de namen van de kinderen en neemt de tijd voor een persoonlijk praatje.

Het tweede deel van de avond heeft een heel ander karakter. Voordat het officieel van start gaat, treffen we Debbie, Stefanie, Jelmer, Riande en Ilse giechelend aan in de coulissen. Ze staan te gniffelen en te wiebelen en praten door elkaar heen. Ze zijn echt niet zenuwachtig zeggen ze…..

Meester Enrico praat als een volleerd showmaster het programma aan elkaar en introduceert de eerste groep.

De start is voor de leerkrachten van groep 1 + 2 met een indianenverhaal.
Een wel heel verwaande indiaan leert dankzij het wijze opperhoofd dat delen met anderen gelukkig maakt. De sketch wordt beëindigd met een indianendans die in de zaal enthousiast wordt meegedanst.

Dan mogen ze, Stefanie, Jelmer, Riande en Ilse! Ze voeren het stuk van de
play-back-show op. Aida. Een daverend applaus is hun beloning. Ze worden afgewisseld door alle meesters en juffen die een afscheidslied zingen voor de groepers 8.

Sommige scholen krijgen klei-klompjes als stagiaires, andere scholen krijgen parels, maar de Johan Friso heeft een stel diamanten als stagiaires gekregen. Er volgt een act van Micha en Christian waarin wel heel veel gezegd wordt, maar zónder dat er ook maar 1 woord gesproken wordt. Het is wel een heel plakkerige act ……..

Dan komt de middenbouw met een sketch. De leerkrachten van groep 3, 4 en 5 schetsen een goed beeld het oefenen van een musical. Vooral de rol van de leerkracht wordt goed belicht …………..
"Want als je weet wat je wilt, dan lukt het je wel" …… zingt even later de hele zaal mee.

Groep 8 gaat niet weg zonder een cadeautje te geven. Een prachtige videorecorder wordt overhandigd aan meester van de Loosdrecht. Laat dat nu net goed uitkomen!

Een modeshow eindigt altijd met het showen van de bruidsjurk. De 'grande finale' zogezegd. De grande finale van deze avond is de medley-playbackshow waarin in een hoog tempo allerlei liedjes elkaar afwisselen en even zoveel bovenbouwleerkrachten van rol, c.q. kleding wisselen. En wij altijd maar denken dat die verkleedkleren in de poppenhoek voor de kleuters zijn ……………

Wat zich in die 18 minuten afspeelt, laat zich eigenlijk niet beschrijven. We genieten van het talent van de leerkrachten en beginnen ons overigens wel een beetje zorgen te maken: hebben ze niet het verkeerde beroep gekozen? Gelukkig staan ze morgen weer normaal voor de klas en denken ze weer aan andere dingen. Want wat zou de school zonder deze mensen zijn? Met een spetterende finale op het podium en in de zaal wordt de act van de bovenbouwleerkrachten afgesloten.
Afscheid van groep 8, een grandioze avond zit er al weer op.
Gemengde gevoelens en emoties. Lachende mensen, voldane gezichten maar ook hier en daar een kind dat met een betraand gezicht rondloopt en nog niet kan wennen aan het idee dat de basisschooltijd echt voorbij is.

Klik HIER voor een uitgebreide fotoreportage.

Terug naar Reportages 2001 - 2002.