1 juli 2003.

De leerlingen van groep 8 zullen zich deze dag vast nog lang kunnen herinneren.
Overdag enorme regenbuien, ‘s middags onverwachts vrij en ‘s avonds om een uurtje of zeven een stralende zon alsof het de hele dag nog niet geregend heeft.

Om 19.30 opent meester Bert van de Loosdrecht de avond. “Als je onzeker bent over jezelf, ga dan op zoek naar mensen die zeggen dat je de moeite waard bent. Als je onzeker bent over je geloof, ga dan op zoek naar mensen die je iets kunnen vertellen over dat geheim.”

Hij vertelt dat vanavond niet de gemakkelijkste afscheidsavond is en met elkaar staan we stil bij meester Jan die door ziekte afwezig is. En ook al kan hij er niet bij zijn, zegt meester Bert: “We denken aan je!” Ook staan we stil bij Daan, een leerling die helaas niet meer in ons midden is.

“Afscheid nemen is stil staan om verder te kunnen gaan”, straks gaan de kinderen verder, naar een nieuwe school. Meester Bert zegt: “Als je dan onzeker bent, ga dan op zoek naar mensen die je kunnen helpen. Ga op zoek naar de wolkkolom of de vuurzuil, de reisgids voor je leven. Als symbool hiervoor wordt later op de avond aan alle kinderen een bijbel overhandigd.

Meester Enrico (spaanse gitaar), meester Paul (basgitaar) en juf Tineke (piano) begeleiden de kinderen van groep 8 bij twee liedjes die ze zingen.

“Je bent bijzonder, oh ja,
je bent een wonder, ja,
je bent heel speciaal weet je dat?
Oh ja?
Ja, ja!
Je bent een hele grote schat”

Dat zingen de kinderen. Sommigen zingen voorzichtig, anderen uit volle borst. Bijzonder zijn ze, stuk voor stuk, zoals ze daar staan. Lief, stoer, eigenwijs, ondeugend, bescheiden, verlegen, brutaal, met of zonder oorbellen, met t-shirt of buiktruitje, met rok of slobberbroek, met of zonder make-up.

Van al deze bijzondere kinderen wordt vervolgens afscheid genomen in de beslotenheid van hun eigen groep.

Na de pauze start het minder officiële gedeelte van de avond. Op het toneel verzamelt zich een bont gezelschap van leerkrachten met gele briefjes in hun handen. Meester Enrico zorgt dat de zaal stil wordt en zet zijn collega’s letterlijk en figuurlijk in de schijnwerpers.

“8 jaren in een schoolgebouw, jij kende mij ik kende jou…” de meesters en juffen nemen op muzikale wijze afscheid.
Robin, Thomas en Oscar bieden namens de kinderen van groep 8 een cadeau aan. Een dartbord voor de leerkrachten ter ontspanning of ontlading……
En ook meester Micha wordt door meester Dick-Jan en juf Dalina toegezongen, terwijl de zaal meezingt : “Het is meester Micha….!” Klap, klap, stamp, stamp, meester Micha bedankt!”. Dit vanwege zijn enorme inzet het afgelopen jaar. Meester Micha zucht eens diep. “Wat kun je daar op zeggen? Ik ben sprakeloos!” zegt hij.

Nadat twee dappere meiden uit groep 8 op de wijs van “Het is een dag” een lied hebben laten horen, zijn de meesters en juffen van de onderbouw aan de beurt. Ze voeren een stukje op over Pippi Langkous en de piraten, waarbij struikelende kartonnen dozen en niet zwemmende zeerovers voor grote hilariteit zorgen.
Daarna komen de blues brothers met “everybody, needs somebody”.

De leerkrachten uit de middenbouw komen met een stuk over de meest beroemde brugpieper van Dordrecht (meester van de Loosdrecht) die prettige dromen en nachtmerries heeft over het leven als ‘brugpieper’. Schoolfeesten, spiekbriefjes, chaos op het plein, verliefd zijn en uiteindelijk het overgangsrapport naar de tweede klas, passeren de revue.

Op de wijs van “step right up” zingen de kinderen van groep 8 een lied voor de leerkrachten:

“step right up,
yeh, yeh, yeh,
dag juffen,
meesters,
dankjewel,
we zien jullie weer snel.
Step right up, weg van school,
Johan friso, ik vergeet je niet
Bedankt!”

Tot slot de groep leerkrachten van de bovenbouw die werkelijk alles uit de kast heeft getrokken (letterlijk en figuurlijk). Give me one more night, what am I gonna be without you, you love me, flitsende dansjes, rappen, voorbij stormende punkers, Paul de Leeuw met een Sound of Music liedje, een act van de 3 musketiers, onvervalste opera, K3, en wat al niet meer wordt in een medley aaneengeregen.

De avond eindigt met “step right-up”, waarbij alle groepers 8 het podium op mogen.

Wetende dat zo’n avond minstens de lunchpauzes heeft gekost van het afgelopen half jaar en vele uren buiten de schooltijden om, is er maar 1 afsluitende zin op z’n plaats:

“Lieve meesters en juffen en iedereen die op school werkt, bedankt!!!!”

Noot van de webmaster:
Het verhaal van het afscheid van groep 8 is (evenals vorig jaar) geschreven door Hanneke. Dit keer wordt het dubbel gewaardeerd omdat Hanneke vanavond eigenlijk als moeder in de zaal hoorde te zitten.
Voor de foto’s is Marjolein speciaal uit Zeist naar Dordrecht gekomen. Ook dat is deze keer het vermelden waard!

Klik HIER voor een fotoreportage.

Terug naar Reportages 2002 - 2003.