Op bezoek bij de bijen
De groepen 5 zijn op 3 juni in
het Weizigtpark op bezoek bij de bijen geweest.
Vooraf kregen de kinderen hierover een les in de klas. Ze deden enthousiast
mee, want over bijen wist iedereen wel iets te vertellen.
Zo was Bowie vorig jaar tijdens de schoolreis nog gestoken door een bij.
De angel wilde er niet uit. ‘Juf, de bij gaat dan wel gelijk dood,
toch?’ Inderdaad, want aan de angel zitten kleine weerhaakjes, daardoor
kan de bij zijn angel niet uit de huid krijgen en breekt deze af. De angel
hebben alle kinderen onder de microscoop in het Weizigtpark kunnen bekijken.
We kwamen er tijdens de opdrachten achter dat een bij nooit zomaar zal
steken. Hij doet dit alleen als hij in de val zit en er echt geen uitweg
meer is.
Er waren leuke opdrachten te doen.
Zo mochten de kinderen verschillende soorten
honing proeven. Dat was lekker en gezond. Daarna gingen ze een kaarsje
maken van echte bijenwas.
De kinderen mochten ook een kijkje nemen in een bijenkast. Vanachter een
glazen plaat kon je duizenden bijen zien krioelen. De werkbijen (de vrouwtjes)
hadden het er maar druk mee. Ze moesten de larven eten geven, de koningin
verzorgen, de raten vullen met nectar…. Tussen al die werkbijen
zat één koningin, dat was hard zoeken dus. Ze was net iets
groter en smaller dan de rest.
Maar hoe zit het met de mannetjesbijen, wilden de kinderen weten. Tja,
de darren hebben geen angel en gaan ook geen eten zoeken. Ze worden heerlijk
verzorgd door de werkbijen.
Dat
vonden de jongens wel om te lachen: ‘Ha, ha en de vrouwtjes maar
werken!’ De darren moeten zorgen dat de koningin tijdens haar bruiloftvlucht
paart met veel darren. Zo kan de koningin duizenden eitjes leggen, maar
dan heeft ze de darren niet meer nodig. Die worden uit de bijenkorf gejaagd
en kunnen zelf geen voedsel zoeken, waardoor ze niet zo lang leven. Dat
was wel zielig vonden de kinderen. Iedereen moet hard meewerken in een
korf en als je niets doet moet je weg.
De tijd vloog om en voor we het
wisten, moesten we weer terug naar school. We hopen snel weer een keer
naar Weizigt te gaan, want er is genoeg te zien en te beleven.
Kijk maar naar de foto’s van de groep van juf Tijmine.
Klik HIER
voor een fotoreportage.
Terug naar Reportages 2002 - 2003.
|