Even op de foto

Het is 19 september en 750 kinderen moeten even op de foto. Tijd voor een kijkje achter de schermen. Op locatie 821 is fotografe Jolande al druk aan de slag.
"Hallo roze snoepje, je bent een schatje en ik eet een patatje." Klik. Volgende kind.
"Ga maar zitten pipo!" Klik. Volgende kind.
Tegen gespannen kinderen gaat ze met een zachte stem praten. Voorzichtig raakt ze het kind aan en legt de handjes op de knietjes van het kind. "Slaap handje slaap, daar buiten loopt een aap." Klik. Volgende kind.
"Hallo meneer zebra, wat een mooie trui, ik ben gek op streepjestruien."

Een kind zegt: "dit gaat úúren duren." De fotograaf antwoordt: "nee hoor, dágen!" "Niet je schouders omhoog, jullie moeten 's morgens het kleerhangertje eruit halen, dat weten jullie toch wel?" Handig betrekt ze de wachtende kinderen er alvast bij. Het volgende kind duikt enthousiast op de kruk en valt er haast af. "Zo, ga jij via de achterdeur? Hoe heet jij? Pietje?"
"Nee, Nielssssssssssssssss" Klik. Ook weer gefotografeerd.

Op de grond liggen 2 hoepels en de kinderen begrijpen al snel hoe je in de hoepel moet staan en een keurige rij kunt vormen. Jammer van Juf Helene en juf Petra, ze duiken met z'n tweeën in de hoepel. Niet goed geluisterd dus. Jolande legt het uit; "Thuis zitten ze die hoofden vol te praten en ik moet ze weer leeg praten." En ja hoor, we maken het van dichtbij mee. Een jongetje houdt zijn lippen stijf op elkaar.
"Mag jij niet lachen van mama?" "Nee," zegt het jongetje, "want ik heb een gat in mijn mond." "Geeft niks hoor schat, zo ben je ook prachtig."

Dit waren de individuele foto's, deze worden aan de linkerkant van het gebouw gemaakt. Via de bovenverdieping loopt het hele gezelschap naar rechts om weer beneden in het gymlokaal uit te komen.
Hier wordt de groepsfoto gemaakt. En als de groepsfoto klaar is lopen ze weer via de benedengang naar links om uiteindelijk bij hun klaslokaal uit te komen.

Kees, de groepsfotograaf schikt en herschikt als een soort Rembrandt zijn portret en creëert zo zijn eigen dagwacht. "Ja, dat is tie hè?" zegt de fotograaf tevreden als iedereen op het juiste plekje staat. "Zeg mij maar na: koeien die loeien, apen die slapen en mieren die klieren. Okee, dat was tie." "Naaaaaaa," zeggen de kinderen teleurgesteld. Eén ding is zeker, ieder beroep heeft zijn moeilijke kanten, maar fotograaf zijn op zo'n aanstekelijke ontroerende kindvriendelijke manier is werkelijk subliem!

Jolande en Kees: bedankt!!

Klik HIER voor een fotoreportage.

Terug naar Reportages 2002 - 2003. Terug naar Reportages 2002 - 2003.