Ik ga wel honderdduizend rondjes lopen

Deze hartenkreet kwam uit de mond van Sven uit groep 1/2 van juf Marjoke en juf Deanne op de morgen van de sponsorloop voor Unicef.
In alle vroegte werd er op beide locaties een parcours uitgezet. Voor de kleintjes waren de rondes die gelopen moesten worden iets korter dan voor de groten, maar qua inspanning maakte dat natuurlijk niets uit. Of het nu om grote of kleine kinderen ging, er werd gewoon keihard gelopen!

Sergio uit groep 1/2 van juf Gerda had speciaal zijn “goeie schoenen” aangedaan. Toen de juf dit hoorde, schrok ze even. Hij zou toch niet op zijn beste …… Gelukkig bleek dat Sergio’s beste schoenen zijn loopschoenen waren!
Mark uit de groep van juf Marjoke en juf Deanne riep tijdens het lopen: “Je kunt wel zien dat ik op atteletiek zit hè?” Hij ging ook oerend-hard.

 

 

 

 

Van de gezichten van sommige kinderen kon je de pijn aflezen als ze met steken in de zij even gedwongen werden het tempo te verlagen.
Halverwege de morgen waren de loopcondities niet zo best: regen. Toen ‘smiddags de hogere groepen hun rondes liepen, kwam er gelukkig een zonnetje bij.

Juf Gerda en alle mensen van Unicef konden op deze dag zien wat de kinderen van de Johan Friso in huis hebben. En dat was niet mis! Sommige kinderen hadden wel héél veel sponsors. Maar of je nu “alleen” door je moeder of vader gesponsord werd of door de hele familie, het maakte niets uit. Alle beetjes helpen immers als het voor Unicef, en in dit geval voor de kinderen van Bangladesh, is.

Ouders stonden langs de kant om de kinderen aan te moedigen en liepen soms even een rondje mee. Op 821 liep er zelfs een hond mee ……
Juf Jacqueline uit groep 1/2 doet zelf aan hardlopen, maar ze werd compleet voorbij gerend door Tom uit haar groep. Oef!

 

De meesters van 821 dachten allemaal dat ze het hardste konden lopen. Het werd nog heel moeilijk voor ze om de kinderen uit hun groepen bij te kunnen houden. Met armen vol stempels kwamen de meesters binnen. Waarom zou je eigenlijk een stempelkaart gebruiken??????

Meester Enrico heeft zich helemaal in het zweet gelopen (aan beide kanten van het gebouw hingen de kinderen uit de ramen om hem aan te moedigen), maar moest tot zijn grote teleurstelling erkennen dat hij de 9 rondes van meester Paul niet kon verbeteren. Er zijn wel juffen die voor een looptraining kunnen zorgen hoor, meester!

Na afloop kregen alle kinderen een mooie herinnering aan de sponsorloop mee. Moe en oververhit stapten ze de school weer in.
Lydia uit groep 1/2 van juf Marjoke en juf Deanne was zó moe: “Ik kan niet eens meer eten!”
Natuurlijk vroegen de meesters en juffen aan de kinderen wat ze nu van zo’n sponsorloop vonden. Een kleine bloemlezing.


Danique: “Ze hebben voor mij gejuicht!”
Justin: “Ik heb over de pijlen gelopen.”
Manolito: “Ik ben in de plas gestapt ……”
Emma: “Ik zag spinnen onderweg.”

Cindy: “Je krijgt het er heel warm van en de rondjes zijn lang.”
Joran: “Slopend! Ik kan amper op mijn benen staan!”
Terence: “Heel leuk! ’t Duurde wel heel lang.”

Joris: “Het was vermoeiend, maar wel leuk. Leuk dat je een medaille kreeg!”
Sebastiaan: “Pittig was het, vooral de bochten. Maar liever dat de kinderen geld hebben dan dat ik buiten adem ben!”
Laura: “Zwaar, wel leuk! Ik deed het voor Unicef omdat ik tegen honger enz. ben.”
Sayanne: “Ik had het erg warm, maar het was voor een goed doel … dus!!!”
Groep 6d: “Op de bres voor Bangladesh!”

Arto: “Ik heb hele moeie benen. Bij het hek zei ik: volhouden, die kinderen hebben het geld nodig!!!”
Maylie: “Dát was vermoeiend! Maar met doorzetten lukte het wel.”
Sven: “’t Was héél leuk en héél vermoeiend.”
Hester: “Wij doen dit nu een kwartiertje en zijn heel moe. Zo’n kind in Bangladesh voelt dit altijd.”

En daar kregen we een beetje kippenvel van. Hester sloeg de spijker op de kop. En of Sven nu die honderdduizend rondjes heeft gelopen? Hij had het maar wat graag willen doen!

Klik HIER voor foto's van de sponsorloop.

Terug naar Reportages 2003 - 2004. Terug naar Reportages 2003- 2004.