“Ik wou maar dat ik jou was!”

 

Dit is een zinnetje uit een liedje van Veldhuis & Kemper. Als je even aandachtig luistert, hoor je hoe op briljante wijze gespeeld wordt met woorden waardoor het opeens leuker is om iets heel anders te zijn.
Hieronder wat citaten, overigens niet in de juiste volgorde.

‘dat ik niet de mits, maar de tenzij was’.
‘ik niet de kassa maar de rij was’
‘ maar ik wou juist dat ik jou was, gewoon een dag niet mezelf was’

Vooral van dat laatste zinnetje is het zo goed voorstelbaar dat het uitgesproken wordt door bijvoorbeeld een Afghaanse moeder met een doodziek kind, of door een Afrikaans kind dat niet te eten heeft.

 

De Johan Friso wil d.m.v. het ophalen van zendingsgeld proberen dit leed iets te verzachten. Want laten we wel zijn, het is eigenlijk al niet meer dan normaal dat je denkt aan hen die het minder goed hebben. Maar ook in het kader van : ‘heb je naaste lief als je zelf’ willen wij onze kop niet in het zand steken. Via de website zult u dan ook regelmatig op de hoogte gehouden worden van de bestemming van het zendingsgeld.

 

Projecten: